تکذیب کنندگان نترسند! اتحادی نخواهد بود

تکذیب کنندگان نترسند! اتحادی نخواهد بود - ائلشن گؤنئيلي

بای بک، آذربايجان | اُدگؤن, ۹-ي قويروخدوغان , ۱۱۰۰۸ اینجی ایل, چولا ۲۲:۵۰ [آ.خ] | فارسجا, یازی و قوشوق

چندی پیش بیانیه جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران در حمایت از سمبل پیشنهادی برای اتحاد در حرکت منتشر شد که بسیاری از سایتهای اینترنتی آن را ثبت کردند. این بیانیه با زبانی علمی و منطقی با موضوع برخورد کرده بود. دیروز هم (تکذيبه جمعی از دانشجويان ترک دانشگاه تهران در رد حمايت از سمبل)! در قروپهای ایمایل و ۱ يا ۲ سایت اینترنتی! منتشر شد. لازم به ذکر است که بعضی از فعالین با اشاره به محتوای تخریبی آن را دروغین ارزیابی کردند. حالا بحث در این است که کدام یک از اینها صحیح هستند؟

مطرح شدن سمبل حرکت ملی آذربایجان جنوبی در ایام اخیر واکنشهای مثبت و منفی را موجب شده است. بعضی از فعالین جنبش ملی آذربایجان بر این باورند که برای بر طرف کردن بعضی اختلافات درونی و اتحاد برای سمبلی که مورد توافق اکثریت فعالین و تشکلها باشد، نیاز است. طرح این موضوع مهم به طور طبیعی عکس العملهای متفاوتی را سبب شده است. آنهایی که در طول چند سال با روشهای مختلف و معمولاً انحصار طلبانه می خواستند بایراق خودشان را به همه تحمیل کنند (موضوعی که اکثریت قریب به اتفاق به این موضوع اعتراف دارند) به طور طبیعی حل مشکل سمبل یا پرچم را نمی خواهند و در مقابل آن با تمام قوا خواهند ایستاد. قوا و ابزار آنها برای مقابله چیست؟ تهدید، شانتاژ، تخریب، افترا، دروغ پراکنی، شایعه پراکنی و دهها شیوه و ابزار غیر اصولی!

یکی از شورزدگیهای جوامع استبدادی جریان نداشتن آزاد اطلاعات و اخبار است. این تنها گریبانگیر جامعه ما نیست. هر جامعه ای که در آن خفقان و استبداد باشد وضعیتی مشابه دارد. چنین جامعه ای بسته بوده و در آن افراد و تشکلها به راحتی و آزادانه نمی توانند مواضع و نظرات خود را بیان کنند. همه مبادی خبر رسانی و خبر گزاریها در دست عوامل قدرت هستند. آزادی بیان که از اصول قبول شده جهان مدرن امروز می باشد در جوامع بسته محلی از اعراب ندارد. آزادی بیان نیست و اگر در بعضی از حالات کسانی برای چند روزی مجال آزادی بیان پیدا می کنند، آزادی پس از بیان ندارند. در سالهای گذشته جامعه بسته ما چنین وضعیتی را سپری کرد. اصولاً در چنین جامعه ای در برخورد با آرا و نظرات مختلف شفافیت لازم هم در میان نیست. تشکل مستقلی وجود ندارد تا ابراز نظر کند. در رابطه با مسئله ملی آذربایجان جنوبی چندین تشکل قانونی ان.جی. او. وجود داشت که آنها تنها برای فعالیت در حوزه های فرهنگی (نه سیاسی) مجاز بوده و با این وضع با بسیاری از مشکلات هم در گیر بوده اند. اصولاً به دلیل شرایط بسته و جو خفقان تشکلی با نام حقیقی و شناخته شده و رسمی در داخل کشور فعالیت سیاسی نمی کند یعنی نمی تواند بکند. در این راستا افراد هم نمی توانند مواضع و نظرات خود را به طور شفاف بیان نمایند. با این وضع افراد و گروههای فکری مختلف به ناچار با نامهای غیر حقیقی و مستعار به بیان نظرات خود می پردازند. حالا باز به پرسش قبلی برگردیم. در این حیص و بیص چه کسی راست و جه کسی دروغ می گوید؟ حق با چه کسی است؟

به نظر راقم این سطور در این چنین مواقعی باید به لب و محتوای مطلب بنگریم. مثل معروفی هست که می گوید، گوینده مهم نیست، سخنی که گفته می شود، مهم است! یعنی در چنین وضعیت وانفسایی که بسیاری از مرزها به هم ریخته است، آنچه که برای همه خوانندگان قروپهای ایمایل و صفحات اینترنتی باید مهم باشد، اصل و محتوای سخن است. بنده آرزوی جامعه ای را دارم که همه آزادانه بتوانند حرف خود را بزنند. این آرزوی همه ماست. تنها خفاشان تاریکی را می پسندند. از طرف دیگر به دلیل وضعیت بسته و خفقان موجود در داخل کشور شاید این حق افراد یا طیفهایی باشد که با اسامی مستعار به تبیین نظرات خود بپردازند و آنچه که برای همه قابل رجوع و توجه است، مسلماً محتوای سخن است.

حالا در اینجا به محتوای ۲ بیانیه بپردازیم. در بیانیه اولی که حدوداً ۱۰ روز و شاید هم بیشتر از این منتشر شده است، نویسندگان آن با دیالوگی احترام آمیز، روشنگرانه و علمی به موضوع سمبل ملی پرداخته و نظرات خود را بیان کرده اند. در تکذیبیه اخیر که پس از گذشت چندین روز منتشر شده است، نویسندگان آن تنها به فحاشی، اتهام زنی و تهدید پرداخته اند. چه کسانی از چنین ادبیات سخیف و مضحکی استفاده می کنند؟ طبیعتا آنهای که حرفی منطقی و اصولی برای گفتن ندارند. این حق طبیعی آنها می تواند قلمداد شود که به عنوان دانشجو یا هر طیفی در رابطه با سمبل ملی پیشنهاد شده با رعایت ادب، اصول مصرح دیالوگ و با استناد به قواعد منطقی و علمی به مخالفت بپردازند. ولی آنها به دلیل نداشتن پشتوانه علمی و منطقی و اخلاقی دست به کاری زده اند که نتیجه ای جز رسوایی خودشان ندارد. چه قدر مذموم و چندش آور است که آنها شعور سیاسی خوانندگان را به هیچ می انگارند و به آن توجهی ندارند. این چنین افراد و گروههایی که ماهیتشان برای اکثریت مشخص است، از ایجاد وحدت در حرکت می ترسند. دلیل آن چیست ؟ موضوعی که پرداختن به آن مجالی دیگر می طلبد.

سخنی کوتاه با این عزیزان دارم! نگران نباشند. نترسند. هیچ لزومی برای این کارهای زشت نیست. اکثریت فعالین و تشکلهای حرکت به این سادگی گرد هم نمی آید. ما هنوز از آن سطح شعور سیاسی و فکری لازم برخوردار نیستیم. ما نمی توانیم با همدیگر برای صحبت بنشینیم. اغلب ماها آن قدر در مناسبات شخصی در گیر شده ایم که مسایل ملی برای ما اولویت و بعضاً اهمیت ندارند. اصولاً ما جرأت وجسارت ملی لازم را برای اتحاد نداریم.

دشمن اصلی افکار و ذهن بسته ماست بعد از آن شوونیسم و … است! عزیزانی که از اتحاد در حرکت ملی می ترسند، آسوده باشند. شما از پراکندگی و آوارگی فعالان و تشکلها به نحو احسن سو استفاده کنید.

همراه با این کوتاه نوشته ۲ بیانیه ذکر شده نیز برای خوانندگان تقدیم می گردد تا ملاحظه کرده و خود به قضاوت بنشینند. بیانیه اولی در حمایت از سمبل پیشنهادی و نوشته دومی در تکذیب بیانیه حمایت منتشر شده است.

ائلشن گؤنئيلي
۳۰/۰۷/۲۰۰۸

۱- بیانیه اعلام حمایت جمعی از دانشجویان آذربایجانی دانشگاه تهران از طرح سمبل ملی

حرکت ملی آذربایجان به عنوان جنبشی مدرن، دمکراتیک و پیشرو درقالب گفتمانی غالب در فضای سیاسی آذربایجان جنوبی روز به روز در حال شکوفایی و تثبیت است. تحولات خرداد ۱۳۸۵ نشان داد که حرکت ملی آذربایجان توانسته است به حدی ازبلوغ فکری، انسجام گفتمانی و ارتباط تشکیلاتی برسد که توانایی سازماندهی اعتراضاتی مدنی، مستمر و هدفمند را داشته باشد. حضور حماسی ملت آذربایجان جنوبی در اعتراضات خرداد ۱۳۸۵ و تقدیم دهها شهید و جانباز و هزاران زندانی، دردفاع از هویت، شرف و حیثیت ملی خود، وظیفه ای بس سترگ را بر دوش آحاد احزاب گروهها وفعالان سیاسی آذربایجانی در راستای تعمیق وحدت و اتحاد ملی بر علیه شوونیسم فارس و پرهیز از اختلافات گروهی وحزبی درون ملی را یادآور شد.

به نظر میرسد حرکت ملی آذربایجان در سطحی از بلوغ سیاسی و فکری قرار دارد که بتواند مسائل اساسی و گاها اختلاف برانگیز را در فضایی آرام و با روشهای دمکراتیک حل و فصل نماید.

مسئله هویت و لزوم ابراز آن به وسیله سمبلها و نمادهای مشخص، منسجم و پایدار نشانه ای از وجود تشخص و انسجام در درون لایه های مختلف جنبش های اجتماعی است. گفتمانهای هویت ساز با ترکیب و بازسازی عناصر ومصالح مختلف، ساخت وبازسازی هویت ملی راعهده دار میشوند و سمبل های ملی کارگزار نمادین انسجام، وحدت وهدفمندی استراتژیک در یک جنبش ملی است. از منظر سیاسی نیز اصول هویت سازی و هویت بانی با دو کار ویژه اساسی تمایز آفرینی یا مرزسازی وتداوم سازی، لزوم گزینش های سمبلیک را خاطرنشان میکند. برای هویت جمعی خاطره مشترک به همان اندازه ضرورت حیاتی دارد که احساس سرنوشت و آینده مشترک. سمبل ها این دو وظیفه را به خوبی بر عهده میگیرند.

طرح سمبل برای حرکت ملی در مقطع کنونی از طرف جمعی از فعالان مستقل حرکت ملی آذربایجان نوید رسیدن به نقطه مشترک برای پایان دادن به اختلافات در باب موضوعات مطروحه در سالهای اخیر است. فعالان دلسوز حرکت ملی به خوبی به این امر واقف اند که ساختار و اکثریت غالب فعالان حرکت ملی به عنوان افرادی ملی و دمکرات میتوانند در فضائی آرام، دمکراتیک و فارغ از قیل و قال های حزبی گروهی که بعضا بر علیه منافع ملی نیز هست به تصمیم مشترک در این باب دست یابند. به نظر میرسد این طرح در صورت حمایت اکثریت گروهها و فعالان حرکت ملی میتواند به عنوان سمبلی ملی نقطه عطفی برای انسجام بیشتر در حرکت ملی باشد.. این طرح که با ادبیاتی کاملا دمکراتیک مدعی وحدت بخشی به بخشهای پراکنده حرکت ملی است هم هویت و اصالت تاریخی را داراست وهم به دلیل نگاه به آینده بار استراتژیک متناسب با آرمانهای ملت آذربایجان را دارد.

بر همین اساس، ما جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران ضمن اعلام حمایت از این طرح از تمامی گروهها و فعالان ملی خواستاریم ضمن درک شرایط حساس ملی و بین المللی با رای و نظر مثبت به این طرح به اتحاد هر جه بیشتر در حرکت ملی آذربایجان جنوبی یاری رسانند.

بی شک روزی فرا خواهد رسید که با پایان ظلمت استبداد شونیستی در سرزمین مقدسمان، طلوع ماه وستاره درخشان آذربایجان شاهد باشیم.

به امید آذربایجانی آزاد، دمکراتیک و مدرن
جمعی از دانشجویان آذربایجانی دانشگاه تهران
تهران
بیست و هفتم تیرماه ۱۳۸۷

۲- تکذيبه دانشجويان ترک دانشگاه تهران در رد حمايت از بايراق و سمبل جديد

چندي است که تعدادي از وبلاگهاي مجهولالهويه طرحي نو و کودکانه براي ايجاد اختلاف و تفرقه در بين فعالين نموده و بيشرمانه اقدام به طرح بايراق و سمبل براي حرکت ملي نمودهاند. اين جمع محفلي و مجهولالهويه که با انتخاب نام «فعالان مستقل و دموکرات حرکت ملی» براي خو،د سرنوشت جنبش مقدس ملت آذربايجان را به بازي گرفتهاند و به زعم خود بزرگترين عمل دموکراتيک و آزمون دموکراسي را در طول تاريخ دموکراسي را به نمايش گذاشته و پندار خود از دموکراسي را به همگان عيان کردهاند.

جالبتر آنکه اينان تنها به اين اقدام بسنده نکرده و با بيشرمي تمام از طرف دانشجويان آذربايجاني دانشگاه تهران نيز در حمايت از اين اقدام تفرقه افکنانه بيانيه صادر کرده و با اين عمل وقيحانه خود در صدد مشروعيت بخشيدن و توجيه کار ناپسند خود برآمدهاند. البته ما نيک ميدانيم که اين سناريو نه از طرف فعالان صادق حرکت ملی، بلکه یا اقدام کودکانه عدهاي محفلي خود فروخته میباشد که خود را کفيل ملت آذربايجان ميدانند و يا ساخته دستهاي آلودهي ارگانهاي اطلاعاتي و حکومتي است.

ما دانشجويان ترک دانشگاه تهران نه تنها از چنين اقدامات بدعت گذارانه حمايت نميکنيم بلکه، اين عمل و هرگونه اقدام تفرقه افکنانه مشابه ديگر را به شدت محکوم ميکنيم و از همه دلسوزان و فعالين حرکت ملي خواهان هوشياري و برخورد قاطع با توطئه و دسيسه دست پروردههای شوونيستي و استبدادي ميباشيم.

جمعي از دانشجويان ترک دانشگاه تهران گلهجک بيزيمدير