عدم احساس مسئوليت و دروغگوئي در حال تبديل “سمبل پيشنهادي” به “بايراغ تحميلي” است

عدم احساس مسئوليت و دروغگوئي در حال تبديل “سمبل پيشنهادي” به “بايراغ تحميلي” است - تبريزلي باي بک

بای بک، آذربايجان | اُرتاگؤن, ۳-ي قويروخدوغان , ۱۱۰۰۸ اینجی ایل, چولا ۲۱:۵۶ [آ.خ] | فارسجا, یازی و قوشوق

آخرين سوالاتي که تک تک فعالان ملي٫ روزنامه ها٫ سايتها٫ راديو و تلويزيون و فعالان مستقل مجبور به دادن جواب قطعي به آنها هستند:

- آيا با سمبل پيشنهادي موافقيد؟
- چرا با سمبل پيشنهادي مخالفيد؟
- آيا ايده بهتري داريد؟

خود را نشان دهيم و ثابت کنيم که فعالان فعالي بوديم و هستيم و خواهيم بود و دلسوزانه به خواست مبارزان داخلي جواب خواهيم داد.

احساس مسئوليت يکي از اولين مشخصاتي است که بايد يک فرد و يا يک تشکل صاحب انديشه دارا باشد. نبود اين اصل واجب زمينه ساز اتفاقات ناگوار و حتي توطئه آميز در زمينه فعاليت آن فرد يا تشکيلات خواهد بود.

متاسفانه و شوربختانه بايد اعتراف کرد که همين اصل در بين اکثر فعالان سرشناس ملي آذربايجاني ناشناخته ميباشد. اگر نيمه پر ليوان را ببينيم٫ بايد بگويم که فعالان مطرح آذربايجاني هنوز احساس مسئوليت نميکنند. بعلا به عمد يا غير عمد بودن آن کاري نداريم.

سالهاي مديدي است که نبود يک سمبل مشترک و ضروري در حرکت ملي آذربايجان احساس شده است. همين احساس ضرورت نيز باعث به وجود آمدن مسائلي شده است که ماهيت اوليه آنها تلاش براي رفع اين ضرورت بوده است. يعني٫ اگر پرچمي و سمبلي معرفي شده است٫ در وهله نخست براي پايان دادن به پراکندگي مبارزان گمنامي بوده است که خود را وابسته و مقيد به اصول ملي حرکت آذربايجان ميدانند.

براي اشاره کرده به نمونه واضح اين اقدامات ميتوان از پرچم پيشنهادي گاموح نامبرد. اين پرچم که بدون مشورت با گروههاي ديگر٫ فعالان ملي و اقشار دست اندر کار در حرکت ملي ايجاد شده بود در مرحله اي حساس وارد بازار پرچم فروشي شد. “پرچم پيشنهادي” اوليه گاموح که امروزه به صورتي کاملا ديکتاتورمنشانه و مشکوک از سوي برخي هواداران آن (شناخته شده و انگشت شمار!) “پرچم ملي آذربايجان جنوبي” ناميده ميشود از موارد مشخصي است که سرمنشا اختلافات و جدائيها در حرکت ملي ميباشد.

عده اي متعصب به خاطر تائيد حرکات مستبدانه و غير دموکراتيک گاموح با منتقدان متين و منطقي حرکت ملي وارد کارزاري کوچه بازاري ميشوند و از اقدامات سخيف فرو گذار نيستند. اين عده که خود را صاحب و حتي آفريننده حرکت ملي آذربايجان ميدانند به هيچ صراطي مستقيم نيستند و قادر به درک هيچ حرف منطقي نميباشند!

شايد عده اي تمام مشکلات را بر گردن گاموح و گاموحچيان بياندازند! ولي من مطمئن هستم با در نظر داشتن سهم عمده آن گروه در تخريب و ايجاد تفرقه در حرکت ملي٫ فعالان ملي و تشکلات متعدد فعال يا نيمه فعال در حرکت ملي نيز سهم قابل توجهي را دارا ميباشند. شايد بپرسيد چگونه ميشود غير گاموحچيان را در تحميل بايراغ يا ايجاد تفرقه مسئول دانست؟ جواب ساده است: “سکوت علامت رضايت است!”.

شايد اين مسئله جدي گرفته نشود ولي بايد اطمينان داشت که سکوت مرموز فعالان و تشکلات آذربايجاني زمينه ساز اختراع٫ ارائه و تحميل پرچمهايي شده است که امروزه در لواي “پرچم تشکيلاتي” بودن٫ از کاراکتر “پرچم ملي آذربايجان جنوبي” نيز برخوردار هستند.

من از اين انديشه ميکنم که سمبل پيشنهادي اخير٫ هر چند از سوي عده اي از فعالان ملي در داخل آذربايجان به تائيد رسيده باشد٫ هر چند موافقت ضمني برخي از فعالان و تشکلات را اخذ کرده باشد و هر چند با پيشنهاداتي مبني بر ايجاد تغييراتي هر چند اندک مواجه شده باشد٫ در حال تبديل به يک بايراغ تحميلي جديد ميباشد! چرا؟

چون اين سمبل پيشنهادي قبل از اينکه تائيد قطعي و اکثريت فعالان و يا تشکلات را اخذ کند مورد استفاده قرار گرفته است! آيا اين يک پيشنهاد دموکراتيک تلقي خواهد شد؟ اين چگونه پيشنهادي است که قبل از تائيد٫ حتي تائيد اوليه از سوي اکثريت سرشناسان حرکت ملي٫ مورد استفاده قرار ميگيرد؟ آيا اين اقدام کل طرح را زير سوال نميبرد؟

ميگويند در يک هواپيما مهماندار به مسافر نزديک ميشود و ميپرسد: ميخواهيد نهارتان را بياورم؟ مسافر ميپرسد: براي نهار چه انتخابي خواهم داشت (منوي غذا چيست)؟ مهماندار ميگويد: انتخاب شما بله يا خير خواهد بود!!

يعني مسافر بخت برگشته فقط براي خوردن نهاري که از قبل برايش تدارک ديده شده بود حق انتخاب داشت! يعني ميتوانست نهار را بخورد يا اينکه نخورد!

آيا فکر نميکنيد استفاده قبل از تائيد يک پيشنهاد نيز مانند آن نهار آماده اي باشد که در مقابل فعالان ملي و تشکلات آذربايجاني قرار داده شده است؟

در اينجاست که بحث احساس مسئوليت خود را بروز خواهد داد. احساس مسئوليت هم از سوي پيشنهاد دهندگان و هم از سوي فعالاني که خود را تا اندازيه اي سهيم در سرنوشت حرکت ملي ميدانند.

موردي که در اين ميان اساسي مينمايد نيز وجود بحثهاي اينترنتي در مورد سمبل پيشنهادي ميباشد. اخيرا آدرسهايي براي تبليغ استفاده و يا تائيد سمبل پيشنهادي ايجاد شده اند که وظيفه اشان فقط و فقط ارسال تائيدات از سوي افراد و تشکلات تا ديروز نامعلوم ميباشد! با ايجاد يک آدرس و ارسال تائيديه يا تکذيبيه از آن نيز از ميراثهاي خطرناک گاموحچيان ميباشد که امروزه دامنگير بخش اينترنتي حرکت ملي آذربايجان شده است!

آيا زمان آن نرسيده است که مانند افرادي بالغ و حداقل دنيا ديده با مسائل مهم حرکت ملي خودمان برخورد کنيم؟

چرا هنوز تشکلات مهم و سابقه دار حرکت ملي موقعيت قاطع خود را در قبال بايراغ و يا سمبل پيشنهادي اعلام نکرده اند؟ چرا هيچکدام از فعالان ملي به صورت رسمي سمبل پيشنهادي را با دليل و منطق رد يا قبول نکرده اند؟ چرا بايد بنشينيم و شاهد ايجاد يک بايراغ تحميلي ديگر٫ که در اصل فرقي با بايراغهاي تحميلي موجود نخواهد داشت باشيم؟

من پيشنهاد ميکنم٫ و حتي درخواست ميکنم تا فعالان و تشکلات ملي٫ از فرهنگي و سياسي گرفته تا ادبي و اجتماعي در اين مورد احساس مسئوليت کنند. ترس از چه چيز است که اين فعالان را از ابراز نظر باز ميدارد؟ چرا خود را غير منفعل جلوه ميدهند؟ چرا براي هيچ موردي آلترناتيو بهتري معرفي نميکنند؟

آيا بايد چشم بر واقعيات بست و ناله “تجزيه آذربايجان در صورت انتخاب سمبل براي حرکت ملي” را سر داد؟ آيا بايد چشم بر سالها دشمني و نفاق به خاطر بايراغهاي تحميلي بست و حتي شاهد گسترده تر شدن آنها بود؟ آيا بايد دوباره فرصت سوزي کنيم و باعث لغزش سمبل پيشنهادي از راه دموکراتيک اوليه اش شويم؟

از هر که پرسيده ميشود: آيا با سمبل پيشنهادي موافقيد؟ و يا: آيا براي داشتن سمبل حرکت ملي عقيده اي داريد؟ جواب اينگونه داده ميشود: من با راي اکثريت موافقت خواهم کرد! و يا: اکثريت هر چه بگويند من نيز آنرا قبول خواهم کرد!

آيا نبايد از اين افراد پرسيد که جايگاه شخص شما در بين اين “اکثريت” کجاست؟ و پرسيد که: آيا شم خود را جزئي از افراد “صاحب حق در حرکت ملي” ميدانيد که “حق راي دادن و اعتراض” دارد؟

در اينجاست که بحث ترس به ميان ميايد. اين افراد ميترسند اگر انتخابي صورت گيرد و احيانا از سوي برخي دوستانشان مردود اعلام شود! از اعتبار ساقط خواهند شد! ولي اين افراد هيچ گونه انديشه اي بر دارا بودن اعتبار در حرکت ملي در ذهن خود ايجاد نميکنند. حرکت ملي از اسمش نيز مشخص ميکند که متعلق به همه ماست. تک تک ما بايد در مقابل آن احساس مسئوليت کرده و براي هرچه قدرتمندتر شدن آن تصميماتي اخذ کنيم.

همه ميدانيم که تصميمات اخذ شده تا کنون دواي درد حرکت ملي نبوده است. اقدامات مقطعي و کم قدرت حوابگوي عطش مبارزان داخلي نيست. آنها اتحاد عملي را از فعالان ملي خود انتظار دارند. چرا بايد انتظار آنها را برآورده نکنيم؟

بنابراين براي بار چندم رو به فعالان سرشناس و تشکلاتي ميکنم که خود را آذربايجاني و دخيل در حرکت ملي آذربايجان ميدانند. روي سخنم با تک تک آنهايي است که چه به صورت ايدئولوژيکي و چه به صورت اقتصادي و فرهنگي در خدمت حرکت ملي هستند. روي سخنم با شاعران٫ نقاشان٫ نوازندگان و تحليلگراني است که شايد به صورت تکنفره فعاليت ميکنند. روي سخنم با تمامي تشکلاتي است که در خارج از آذربايجان ولي براي آذربايجان تشکيل يافته اند. زمان براي يک انتخاب مهم در حال از دست رفتن است. اين انتخاب نشانگر بلوغ سياسي و تثبيت کننده اتحاد مورد نظر اکثريت فعالان دلسوز حرکت ملي خواهد بود.

تشکلات و يا اشخاصي که به خاطر لجاجت و تعصب کورکورانه خود از ارائه نظر منطقي و مستدل واهمه دارند٫ تشکلاتي مانند گاموح که خود را آذربايجان ميداند و آذربايجان را مال خود ميانگارد و از هر گونه جوابدهي گريزان است٫ تشکلاتي که فقط در روزهاي آفتابي ظاهر ميشوند و در روزهاي سخت و حساس ناپديد ميشوند٫ پينهاد دهندگاني که سمبل پينهادي را قبل از تائيد مورد استفاده قرار ميدهند٫ اشخاصي که منتظرند تا فرش قرمز زير پايشان پهن شود تا جلوس اجلال کنند٫ و آنهايي که خود را بالاتر از مبارزان سينه چاک در داخل آذربايجان ميدانند بايد بدانند که امروز روز امتحان است. امتحاني که روسياهان و روسفيدان آن در تاريخ حرکت ملي ثبت خواهند شد.

سربلند در امتحان حرکت ملي خود شرکت کنيم و احساس مسئوليت خود را به همه ثابت کنيم. من عقيده دارم که مشکل نبود سمبل مشترک در حرکت ملي آذربايجان يکي از نقاط ضعف عمده بخش سياسي ما است. براي برطرف کردن اين نقصان همه با هم بايد به پا خيزيم.

- آيا با سمبل پيشنهادي موافقيد؟
- چرا با سمبل پيشنهادي مخالفيد؟
- آيا ايده بهتري داريد؟

بودن يا نبودن٫ اين است مشکل حرکت ملي آذربايجان

تبريزلي باي بک
۲۴/۰۷/۲۰۰۸
کرويدون