- بای بک، بیر میللتین سسی - http://www.baybak.com -
حرکت سیاسی یا حرکت ملی! زندانی ملی یا زندانی سیاسی! - عليرضا فرشي
بای بک، آذربايجان | آراگؤن, ۱۷-ي زومار آی , ۱۱۰۰۸ اینجی ایل, چولا ۰۲:۵۹ [گ.ؤ] | فارسجا, یازی و قوشوق
![]() |
. | با توجه به آنچه گفته شد، به نظر می رسد که اتلاق اصطلاح «زندانیان سیاسی» به «زندانیان ملی» آذربایجان خالی از اشکال نیست. این زندانیان ملی نمادی از به بند کشیده شدن یک ملت هستند، نه توده ای سیاست مدار قدرت طلب! عباس لئیسانلی زندانی ملی است نه زندانی سیاسی. اصولاً عباس سیاست مدار هم نیست، او مبارزی نستوه است، و فریاد به بند کشیده شده ملتی در بند! او ائلچی و ائلسس آذربایجان است. فرزندان عباس به پدر خود نه بعنوان وزیر و رئیس آینده کشور، بلکه بعنوان الگویی برای فدا شدن در راه ملت می نگرند. عباس بیسار پیشتر از این افسار خلافت، و ریاست و پشت میز نشینی شتر سیاستمداران را رها نموده است. او خلیفه دلهای ماست! |
وقتی سخن از «حرکات سیاسی» (Political Movement) به میان می آید، در وهله اول احزابی به ذهن خطور می کنند که به منظور به دست گرفتن قدرت سیاسی و دولت حاکمه به وسیله مبارزات انتخاباتی و یا شیوه های براندازانه در تلاشند. این احزاب را نمایندگان سیاست مداری هدایت می کنند که با الفبای سیاست به معنای واقعی آن آشنا هستند، و مشخص است که دولت حاکمه به آنها به دیده اپوزیسیون و مخالفانی می نگرد که باید با آنها برخورد سیاسی شود. این برخورد سیاسی در بسیاری از مواقع به زندانی شدن آنها در قالب «زندانیان سیاسی» منجر می شود. زندانی سیاسی به جرم حرکتی سیاسی که در پیش گرفته اند!
اما، «حرکت ملی» (National Movement) معنای دیگری را به ذهن متبادر می کند. وقتی سخن از عباس لئیسانلی، سعید متینپور، حجت الاسلام عظیمی قدیم، ابراهیم جعفرزاده، ساوالان، سجاد رادمهر، و بسیاری از کسان دیگر که بعنوان فعالان حرکت ملی آذربایجان به بند کشیده شده می شناسیم، به میان می آید آنها را نه بعنوان «سیاست مداران قدرت طلب» و حاکمیت خواه، بلکه بعنوان «مبارزین ملی گرا»یی می شناسیم که جان برکف نقد جان و مالشان را به عرصه دفاع از شرف و ناموس وطن کشیده اند. شاید او قصاب، شاعر، نویسنده، دانشجو، استاد دانشگاه، معلم، کارگر و … باشد، اما ما او را بعنوان یک میللتچی می شناسیم. او فدائی ملت است و برای احیای حقوق ملتش بدون هیچ چشم داشت سیاسی مبارزه می کند.
البته، در این میان کسانی هم هستند که در قالب تشکیلاتی همچون گاموح، گایپ، قورتولوش، و … قصد تبدیل حرکت ملی آذربایجان به یک حرکت سیاسی قدرت طلب و حاکمیت خواه، و ایجاد دولت ملی با ایده استقلال طلبی، فدرالیسم، و … را دارند. اما، واقعیت این است که قریب به اتفاق فعالان حرکت ملی آذربایجان را مبارزان ملی و نه سیاستمداران قدرت طلب تشکیل می دهد. مبارزه با سیاست دو شیوه مختلف در حل مسائل است. سیاستمداران سیّاسند، اما مبارزان صادق! اصولاً سیّاسون نمی توانند به درک فکری و وجودی مبارزانی نائل شوند که بدون هیج چشم داشتی خود را به قربانگاه آمال ملی یک ملت می کشند.
با توجه به آنچه گفته شد، به نظر می رسد که اتلاق اصطلاح «زندانیان سیاسی» به «زندانیان ملی» آذربایجان خالی از اشکال نیست. این زندانیان ملی نمادی از به بند کشیده شدن یک ملت هستند، نه توده ای سیاست مدار قدرت طلب! عباس لئیسانلی زندانی ملی است نه زندانی سیاسی. اصولاً عباس سیاست مدار هم نیست، او مبارزی نستوه است، و فریاد به بند کشیده شده ملتی در بند! او ائلچی و ائلسس آذربایجان است. فرزندان عباس به پدر خود نه بعنوان وزیر و رئیس آینده کشور، بلکه بعنوان الگویی برای فدا شدن در راه ملت می نگرند. عباس بیسار پیشتر از این افسار خلافت، و ریاست و پشت میز نشینی شتر سیاستمداران را رها نموده است. او خلیفه دلهای ماست!
زندانیان ملی آذربایجان را هیچگاه نمی توان با زندانیان سیاسی فارسزبانی مقایسه کرد که برای براندازی نظام حاکم بر کشور، و یا قدرت حاکم بر کشور در تلاشند. حرکت ملی آذربایجان را نیز هیچگاه نمی توان با معاملات پشت پرده جریان اصلاح طلبی، چپ، راست، و … کشور محک زد! بیایید اجازه ندهیم که حرکت ملی آذربایجان بعنوان گوشت قربانی مطامع سیاست مداران قدرت طلب معامله شود!
آذربایجان بدهکار ما نیست، ما بدهکار اوییم!
همه چیزمان فدای او باد.
عليرضا فرشي
۱۷/۰۶/۱۳۸۷
٫بير ميللتين سسي
http://www.baybak.com
بای بک سایتیندان پرینت اولوب
http://www.11008.baybak.com/il_11008_say_1098.azr
یازینین اینترنت آدرسی
گوروش کاپانیبدی